Er zijn dingen die je als kind nodig had maar nooit hebt gekregen. Veiligheid. Erkenning. Onvoorwaardelijke liefde. Een ouder die er echt voor je was.
Je kunt niet terug. Dat verleden kun je niet herschrijven. Maar wat je wél kunt doen is jezelf vandaag geven wat je toen nodig had. Dat is re-parenting — en het is een van de krachtigste vormen van heling die ik ken.
In dit artikel leg ik uit wat re-parenting is, hoe het werkt en hoe je ermee kunt beginnen. Het bouwt voort op wat je leert over je innerlijk kind.
Wat is re-parenting?
Re-parenting is het proces waarbij je als volwassene leert om voor je innerlijk kind te zorgen op de manier waarop een goede ouder dat zou doen. Je leert jezelf de veiligheid, de warmte, de erkenning en de grenzen te geven die je als kind nodig had maar niet altijd hebt ontvangen.
Het gaat niet over het verwijten van je ouders. En ook niet over het idealiseren van een perfecte opvoeding die jij ook had kunnen hebben. Het gaat over het erkennen van wat er gemist is — en het nemen van de verantwoordelijkheid om jezelf dat vandaag te geven.
Jij bent de enige volwassene die altijd bij je innerlijk kind aanwezig kan zijn. En jij kunt leren die rol op je te nemen.
Wat houdt re-parenting in de praktijk in?
Jezelf veiligheid bieden
Jezelf een omgeving creëren die veilig voelt — in je hoofd, in je lichaam, in je relaties. Leren wat je zenuwstelsel nodig heeft om tot rust te komen. Jezelf geruststellen in moeilijke momenten in plaats van jezelf te bekritiseren.
Je gevoelens erkennen
In plaats van je gevoelens weg te stoppen of te oordelen, leer je ze te erkennen. Ik voel me bang. Dat is oké. Ik ben er voor jou. Die innerlijke stem van erkenning is iets wat veel mensen als kind nooit hebben gehoord.
Grenzen stellen vanuit zorg voor jezelf
Een goede ouder stelt grenzen — niet als straf maar als bescherming. Re-parenting betekent ook dat je leert grenzen te stellen voor je innerlijk kind: wat is goed voor mij? Wat heb ik nodig? Wat mag ik niet meer tolereren?
Jezelf aanmoedigen in plaats van bekritiseren
Wat zeg jij tegen jezelf als je een fout maakt? Re-parenting vraagt dat je die innerlijke criticus vervangt door een innerlijke mentor — een stem die aanmoedigt, begrijpt en gelooft in jou, iets wat ook centraal staat in zelfcompassie.
Je behoeften serieus nemen
Rust nemen als je moe bent. Nee zeggen als je vol zit. Vragen om wat je nodig hebt. Deze dingen klinken simpel — maar voor wie ze nooit heeft geleerd, voelen ze als revolutionair.
Hoe begin je met re-parenting?
Begin klein. Re-parenting is geen groot gebaar — het zijn de kleine momenten van zelfzorg, zelfcompassie en zelfrespect die zich ophopen tot een nieuw fundament.
Een goede eerste oefening: schrijf een brief aan je innerlijk kind. Wat had dat kind nodig gehoord? Wat wil jij het nu zeggen? Wat wil je beloven?
Het is een kleine oefening. Maar de woorden die je schrijft kunnen iets losmaken wat al lang wacht op erkenning.
Je kunt voor jezelf zijn wat je als kind nodig had. Niet perfect — maar aanwezig. En dat is genoeg.
Veelgestelde vragen
Is re-parenting hetzelfde als mezelf verwennen?+
Nee, een goede ouder verwent een kind niet eindeloos, hij biedt structuur, grenzen én warmte tegelijk. Re-parenting betekent dus ook jezelf grenzen stellen wanneer dat nodig is, jezelf aanmoedigen om moeilijke dingen te doen, en niet alleen jezelf troosten. Het gaat om een volledige, evenwichtige ouderrol naar jezelf toe, niet om onbeperkte toegeeflijkheid.
Kan re-parenting ook gebeuren in een therapeutische relatie?+
Ja, en dat is voor veel mensen zelfs een belangrijk onderdeel van het proces. Een veilige, consistente therapeut of coach kan tijdelijk als een corrigerende ervaring dienen, iemand die wel aanwezig, betrouwbaar en aandachtig is. Dat helpt het zenuwstelsel ervaren wat het miste, wat het daarna makkelijker maakt om diezelfde kwaliteiten ook naar jezelf toe te ontwikkelen.
Wat als ik niet weet wat mijn innerlijk kind nodig heeft?+
Dat is heel gewoon, vooral als je lang gewend was je eigen behoeften weg te stoppen. Begin met kleine signalen: wanneer voel je je onverklaarbaar aangetrokken tot iets kinderlijks, of wanneer merk je juist een sterke weerstand bij iets? Beide kunnen aanwijzingen zijn. Je hoeft het niet meteen precies te weten, het ontdekken zelf is al onderdeel van het proces.
Voelt re-parenting in het begin ongemakkelijk of nep?+
Ja, en dat is een heel normale reactie, geen teken dat je het verkeerd doet. Jezelf geruststellen of aanmoedigen op een manier die je nooit hebt meegemaakt, voelt in het begin bijna letterlijk als een vreemde taal spreken. Dat ongemak vermindert met herhaling, net zoals elke nieuwe vaardigheid eerst onwennig voelt voor ze vertrouwd wordt.
Wat is een goede eerste oefening om te beginnen met re-parenting?+
Naast de brief aan je innerlijk kind kun je ook een dagelijks moment inbouwen waarop je jezelf, hardop of in gedachten, iets aanmoedigends zegt, vooral op de momenten dat je normaal zelfkritisch zou zijn. Bijvoorbeeld na een fout: “dit mag gebeuren, je doet het goed genoeg.” Klein en herhaald werkt beter dan één groot, eenmalig gebaar.
Boekentip
Het helen van je innerlijke kind — Susanne Hühn
Hühn biedt praktische, laagdrempelige oefeningen om precies dit proces van re-parenting te beginnen, en je innerlijk kind stap voor stap de erkenning te geven die het altijd al verdiende.
Veel liefs,
Krista
Krista Liekens is gespecialiseerd in jeugdtrauma, moederwonden, vaderwonden, emotionele verwaarlozing, hechtingsproblematiek en het reguleren van het zenuwstelsel.