Het verschil tussen een onvolwassen en een volwassen relatie

Twee volwassen mensen. Maar toch voelt de relatie soms als een strijd tussen twee kinderen die allebei willen dat de ander hun pijn wegneemt. Die allebei wachten op goedkeuring. Die allebei reageren vanuit oude wonden in plaats van vanuit wie ze vandaag zijn.

De meeste relatieproblemen zijn geen problemen tussen twee mensen. Het zijn problemen tussen de gekwetste kindsdelen van twee mensen.

In dit artikel leg ik het verschil uit tussen een onvolwassen en een volwassen relatie — en hoe je de stap van de ene naar de andere kunt maken.

Wat maakt een relatie onvolwassen?

Een onvolwassen relatie is niet per se een relatie van jonge mensen. Het is een relatie waarbij één of beide partners primair reageren vanuit hun gewonde innerlijk kind — vanuit angst, oude pijn, onverwerkte behoeften en automatische patronen.

• Je verwacht van je partner wat je ouders je niet hebben gegeven
• Je eigenwaarde hangt af van hoe de relatie loopt
• Conflict voelt als het einde — niet als een normaal onderdeel van twee mensen samen
• Je bent meer bezig met wat je nodig hebt dan met wat jullie samen nodig hebben
• Liefde voelt als iets wat je moet verdienen of vasthouden
• Je verliest jezelf — of je houdt zoveel afstand dat er geen echte verbinding is

Wat kenmerkt een volwassen relatie?

Een volwassen relatie is geen perfecte relatie. Maar het is een relatie waarbij twee mensen leren reageren vanuit hun volwassen zelf — ook als het moeilijk is. Waarbij er ruimte is voor zowel verbinding als eigenheid.

• Beide partners zijn verantwoordelijk voor hun eigen emoties en behoeften
• Er is ruimte voor conflict zonder dat de relatie in gevaar is
• Liefde wordt gegeven vanuit vrijheid — niet vanuit angst of verplichting
• Beide partners kunnen zichzelf zijn én verbonden zijn — tegelijk
• Behoeften worden uitgesproken in plaats van verwacht of opgeëist
• Er is ruimte voor kwetsbaarheid — zonder dat die kwetsbaarheid wordt gebruikt als wapen

De rol van het innerlijk kind

Achter elke onvolwassen relatiepatroon schuilt een gekwetst innerlijk kind. Een kind dat bang is om verlaten te worden. Dat liefde nooit gratis heeft gekregen. Dat heeft geleerd dat het gevaarlijk is om zichzelf te zijn in nabijheid van een ander.

Als dat kind het stuur overneemt in je relatie, reageer je niet meer als de volwassene die je bent. Je reageert als het kind van acht dat wanhopig wil dat de pijn stopt.

De stap naar een volwassen relatie vraagt dat je leert herkennen wanneer je innerlijk kind aan het stuur zit — en dat je vriendelijk maar stevig het stuur terugpakt. Niet voor altijd perfect. Maar steeds vaker bewust. Laat dit rustig landen.