Op je nachtkastje ligt een versleten konijn. Of een deken die je al jaren meeneemt, een trui van iemand die je mist, een kussen dat precies zo hoort te liggen. Je zou het aan niemand laten zien, want je bent volwassen, dus je hoort het niet meer nodig te hebben.
Toch geeft het je iets wat je nergens anders vindt. Dat is geen kinderachtigheid. Het is een deel van jou dat zich nog steeds laat troosten door wat vertrouwd is.
Waarom een troostobject blijft werken
Een kind leert zich te kalmeren via een volwassene die er is. Wanneer die volwassene er niet altijd was of niet wist hoe te troosten, zoekt een kind zelf iets wat het gevoel van veiligheid benadert: een knuffel, een geur, een gewicht op de borst. Je zenuwstelsel onthoudt dat. Dat object werd een brug naar rust.
Daarom werkt het ook nu nog. Je lichaam herkent het signaal en ontspant. Dat past bij wat je leest in hoe je je innerlijk kind troost in het moment: troost is een lichamelijke ervaring voordat het een gedachte wordt.
De schaamte eromheen
Wat vaak zwaarder weegt dan het object zelf, is de schaamte. Je verstopt het als er bezoek komt. Je lacht het weg. Je zegt dat je er eigenlijk te oud voor bent.
Misschien herken je dit:
- Je neemt je troostobject mee op reis, maar laat het nooit zien
- Je voelt je betrapt als iemand ernaar vraagt
- Je probeert het af te bouwen en voelt dan onrust opkomen
- Je weet niet of dit normaal is
Wat je ermee mag doen
Het hoeft niet weg. Een troostobject dat jou helpt te kalmeren is een gezonde vorm van zelfzorg, zolang het jou dient. Het wordt pas een aandachtspunt wanneer je er niets anders meer naast hebt en je merkt dat je afhankelijk wordt van iets buiten jezelf.
Je kunt het object ook gebruiken als een opening. Houd het vast en vraag aan het kind in jou wat het nodig heeft. Een brief schrijven kan daarbij helpen, zoals je leest in het artikel over een brief aan je innerlijk kind. En als je het gevoel hebt dat je dit deel van jezelf te lang hebt weggestopt, dan nodigt spelen als volwassene je uit om weer zacht te worden.
Je hoeft je niet te verontschuldigen voor wat jou veilig laat voelen. Het kind in jou heeft heel lang gewacht op iemand die dat gewoon goed vindt.
Wil je hier zelf nog dieper induiken?
Start met het gratis meditatiepakket.
Boekentip
Het helen van je innerlijke kind Susanne Hühn
Een zacht en praktisch boek voor wie het kind in zichzelf weer wil ontmoeten. Het nodigt je uit om stap voor stap contact te maken met wat jou vroeger troostte en wat je nu nodig hebt.
Veel liefs,
Krista
