Je kind weigert zijn jas aan te trekken, roept dat het je haat of blijft maar doorvragen terwijl jij al op je tandvlees loopt. En plots hoor je jezelf op een toon spreken die je zelf nooit wilde. Daarna sta je met knikkende knieën in de gang en voel je schaamte.
Het is zelden het gedrag zelf dat zo hard binnenkomt. Meestal reageert er iets in jou dat veel ouder is dan dit moment.
Wie reageert er eigenlijk?
Een kind dat huilt, tegenspreekt of boos is, kan bij jou een deel wakker maken dat vroeger niet mocht huilen, tegenspreken of boos zijn. Dat deel reageert met alarm: stil zijn, nu! Of het raakt overspoeld door machteloosheid en schakelt over naar controle. Je volwassen zelf is er dan even niet bij.
In IFS en je innerlijk kind lees je hoe verschillende delen van jou kunnen meespreken. Een boze of bange ouder is vaak zo’n beschermend deel dat probeert een oude pijn te vermijden.
Wat dit niet over jou zegt
Het betekent niet dat je een slechte ouder bent. Het betekent dat je iets draagt dat nog zorg vraagt. Dat je het merkt en erover nadenkt, is al een teken dat je het patroon wil veranderen. Meer over hoe dat doorwerkt lees je in hechtingsstijl en ouderschap.
Je hoeft ook niet perfect te reageren. Herstel na een misstap doet voor een kind vaak meer dan een foutloze opvoeding.
Wat zachtjes helpt
Probeer dit, in je eigen tempo:
- Merk in je lijf wanneer het begint: een warme borst, een strakke keel, trillende handen
- Neem één langzame uitademing en zeg stilletjes: dit gaat over toen, ik ben nu volwassen
- Zeg tegen je kind dat je even rust nodig hebt en kom daarna terug
- Herstel achteraf: “Ik was te scherp, dat was niet jouw schuld”
En troost daarna ook het kind in jou. Je innerlijk kind troosten in het moment zelf geeft je een oefening die je binnen een minuut kan doen.
Wil je hier zelf nog dieper induiken?
Start met de gratis gids Jeugdtrauma.
Boekentip
Alle delen welkom Richard C. Schwartz
Schwartz leert je kijken naar de delen in jezelf, ook de kleine, de boze en de bange, als vriendelijke gasten in plaats van als storing. Dat maakt het makkelijker om te merken wie er in jou reageert als je kind iets raakt. Een zachte uitnodiging om met meer nieuwsgierigheid naar jezelf te luisteren.
Veel liefs,
Krista
