Als je begint te werken aan je moederwond, ligt de focus bijna vanzelf bij je eigen moeder. Wat ze wel of niet gaf, wat ze wel of niet zag, hoe ze wel of niet aanwezig kon zijn. Maar ergens onderweg stuit je misschien op een vraag die je nog niet had gesteld: wie zorgde er eigenlijk voor haar?
Want je moeder werd ook ooit een kind grootgebracht door iemand, meestal jouw oma. En de manier waarop zij is opgevoed, heeft mee bepaald welke liefde, aandacht en emotionele beschikbaarheid je moeder later te geven had. De moederwond gaat vaak verder terug dan één generatie.
Wat je moeder niet kreeg, kon ze moeilijk doorgeven
Niemand geeft door wat hij nooit heeft ontvangen, niet omdat hij het niet wil, maar omdat het simpelweg niet in zijn eigen bagage zit. Als jouw oma opgroeide in een tijd of een gezin waarin emoties er niet mochten zijn, waarin overleven belangrijker was dan aandacht, of waarin een kind vooral moest gehoorzamen, dan leerde jouw moeder als kind al dat dat de norm was.
Dat verklaart niet alles, en het is geen vrijbrief. Maar het geeft wel een dieper begrip van waarom jouw moeder soms deed wat ze deed. Ze gaf door wat haar was voorgeleefd, in een lange lijn van vrouwen die allemaal deden wat ze op dat moment konden met wat ze hadden meegekregen.
Hoe dit patroon zich toont
Je merkt dit misschien terug in:
- Verhalen over je oma die verrassend veel lijken op wat je bij je moeder herkent
- Een gevoel van compassie voor je moeder, zodra je meer weet over haar eigen jeugd
- Merkbaar dezelfde thema’s, controle, prestatiedruk, of juist emotionele afstand, die door drie generaties heen lopen
- Het besef dat jij misschien de eerste bent die dit patroon bewust onder ogen ziet
Dit is precies wat we generationeel trauma noemen: pijn en overlevingsstrategieën die van moeder op dochter worden doorgegeven, niet uit slechte wil, maar omdat niemand in de lijn de kans of de middelen had om het patroon te doorbreken. Als je wilt begrijpen welk type moeder jouw moeder voor jou was, en hoe dat samenhangt met wat zij zelf meekreeg, kan dit overzicht van moedertypes je helpen om het scherper te zien.
Wat dit besef je kan geven
Kijken naar de lijn van vrouwen vóór jou is geen excuus zoeken voor wat je hebt gemist. Het is iets anders: het uit de schaduw halen van een patroon dat al drie of meer generaties onbewust doorloopt. Zolang het onbewust blijft, herhaalt het zich vanzelf. Zodra je het ziet, krijg je een keuze die de vrouwen voor jou vaak niet hadden.
Je hoeft je oma of je moeder niet te vergoelijken om dit te kunnen zien. Je mag allebei tegelijk vasthouden: wat jou is aangedaan telt, én het kwam ergens vandaan dat groter was dan alleen zij. Vanuit dat besef, hoe zwaar het soms ook is om erbij stil te staan, wordt het makkelijker om te kiezen wat jij wél wilt doorgeven aan de mensen na jou.
Als je meer wilt lezen over wat de moederwond precies is, en hoe je hem in jezelf herkent, is dit artikel over de moederwond een goed vertrekpunt.
Wil je hier zelf nog dieper induiken?
Start met de gratis gids Moederwond.
Boekentip
Moederwond — Gwyneth Leermakers
Een toegankelijk en herkenbaar boek over de moederwond, geschreven vanuit begrip voor hoe complex de relatie met je moeder kan zijn. Fijn als je, net als in dit artikel, wilt kijken naar het grotere patroon zonder de liefde voor je moeder te hoeven verliezen.
Veel liefs,
Krista